Δευτέρα, 2 Απριλίου 2012

η κραυγη της πεταλουδας.. * γκιμοσουλης

! βρισκομουν διπλα σου συνεχεια αλλα μοναχα αορατος..

! το θελημα του δικου μου θεου ειναι να περπαταω συνεχως σαν ακροβατης αναμεσα σε δυο διαστασεις..

! και γιατι λοιπον δεν φευγεις?
- να παω που? ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΑΝΗΚΩ ΜΟΝΟ ΕΔΩ..ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΗΚΩ ΠΟΥΘΕΝΑ..ΕΠΕΙΔΗ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΔΩ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ.. ολο μετακινειται..

! σε λιγες μερες θα ηταν σαν να ειμασταν απο παντοτε μαζι..

! δεν θα βρεις κανεναν χωρις την μαυρη τρυπα του..

! ο καθενας που περναει τοσες ωρες μονος του στο τελος γινεται μικρος μαγος..

! τωρα πια ειναι φανερες και οι πιο κρυφες μου σκεψεις..

! οσο υπηρχε εκεινος τα καλυπτε σχεδος ολα τα υπολοιπα τα εβγαζε στα παραμυθια..της αρεσε να φτιαχνει παραμυθια.. να τα λεει να αυτοσχεδιαζει..

! αυτο που μου λειπει δεν μπορεις να μου το προσφερεις..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου